weebly reliable statistics
Cynthia Ringeling - Moordzaken
Cynthia Ringeling

Uit Moordzaken

Ga naar: navigatie, zoeken
CynthiaRingeling.jpg
 
Cynthia Ringeling
Leeftijd 51 jaar
Datum 27 juni 2010
Moordplaats Zevenaar
Moordwijze Slagwapen
Status Opgelost
Misdrijf Doodslag
Straf 7 jaar
ECLI ECLI:NL:GHARN:2012:BV7558


Bewoners van de Bachstraat in Zevenaar horen op 27 juni 2010 hard gegil en geschreeuw uit een woning komen. Hierop bellen zij direct de politie.

Wanneer agenten de woning betreden waaruit het gegil kwam, vinden zij het ontzielde lichaam van de 51-jarige Cynthia Ringeling. Zij is doodgeslagen met een stuk hout.



Verdachten

Haar Nederlandse partner, die nog in de woning aanwezig was, wordt direct aangehouden. De twee hadden samen een zoon. Cynthia had nog twee dochters, geboren uit een andere relatie.


Verdachte heeft in januari 2012 het volgende geschreven:

Sinds 27 juni 2010 zit ik in detentie. Ik heb geweld gebruikt, voor de eerste keer in mijn leven, geweld gedurende slechts drie minuten, met onomkeerbare, definitieve gevolgen, helaas. Vaak, nog steeds, vervloek ik mezelf om deze 3 minuten en vraag mij af hoe dat heeft kunnen gebeuren. (....) Weet u, we hadden wel vaker meningsverschillen om grote en kleine zaken, maar altijd argumenteerden we, zelfs nooit schreeuwen of ruzie, altijd bleef het beschaafd. En altijd slaagde ik erin om tot een compromis te komen, soms ook door toe te geven om een einde te maken aan de twist. Maar op 27 juni stopte opeens het praten en gebruikte ik geweld. Ik heb er maar één verklaring voor. Altijd mijn hele leven lang gebruikte ik mijn verstand om problemen op te lossen en altijd lukte het. (...) Op 27 juni lukte het niet. De emotie, de razernij won het van de ratio en toen kon gebeuren wat er gebeurd is. Maar waarom toen geweld en niet praten? Waarom verloor ik het verstand? Ik weet het nog steeds niet. (....) Op het moment dat mijn ex-partner zinspeelde op beslaglegging, gerechtsdeurwaarder voelde ik het bloed naar mijn hoofd stijgen, IK MOEST IETS DOEN, een niet in te tomen dwang, dat was het. Ik had haar nooit slecht behandeld, zeker financieel niet. Maar nu wilde ze het laatste beetje wat ik nog had zonder begrip voor mijn situatie. Ik kon dit niet verwerken, althans niet verstandelijk. Neen, ik was niet gek, en ben dat ook nu niet maar de razernij moest eruit. Niet het verstand stuurde mijn handelen maar de razernij, anders was het nooit gebeurd. Want dat ik deze afloop niet heb gewild dat blijf ik zeggen, het is de waarheid. Mijn hele leven zonder geweld is hiervoor het bewijs.


Uitspraak

Gerechtshof Arnhem, 2 maart 2012

De strafdoeleinden speciale en generale preventie staan bij een delict als doodslag in het algemeen niet op de voorgrond. Anders dan bij moord is bij doodslag sprake van een in een opwelling gepleegd delict. Bij de speciale en generale preventie heeft de straf als doel om de calculerende burger te weerhouden een delict te plegen en bij doodslag gaat het juist niet om iemand die de tijd heeft en neemt om de voor- en nadelen tegen elkaar af te wegen; het delict wordt immers in een opwelling gepleegd.

Het strafdoel waar het bij doodslag om draait, betreft de vergelding. Door oplegging van straf wordt uiting gegeven aan de maatschappelijke verontwaardiging die volgt op het opzettelijk doden van een persoon en wordt het leed erkend dat door de nabestaanden wordt gevoeld.

Gelet op de persoon van het slachtoffer en het leed dat haar overlijden voor de nabestaanden heeft teweeggebracht, kan de verontwaardiging slechts tot uitdrukking worden gebracht door de veroorzaker van dat leed een langdurige gevangenisstraf op te leggen. Verdachte heeft door zijn handelen de nabestaanden onherstelbaar leed toegebracht. Dit geldt in het bijzonder voor de beide kinderen van het slachtoffer. Zij hebben door toedoen van verdachte hun moeder verloren. Als uitgangspunt voor de strafoplegging bij een enkelvoudige doodslag zoekt het hof aansluiting bij de gemiddelde straf die pleegt te worden opgelegd bij dit soort feiten. Uit onderzoek in de Databank Consistente Straftoemeting blijkt het dan te gaan om een gevangenisstraf van ongeveer acht en een half jaren.3

Met het leed dat verdachte door middel van de langdurige gevangenisstraf wordt toegevoegd, dient het leed dat hij het slachtoffer en de nabestaanden heeft toegebracht te worden vergolden. Hierbij dient opgemerkt te worden dat met de straf niet meer bereikt kan worden dan vergelding; de gevolgen van het delict waaronder het verdriet bij de nabestaanden, kan door de straf (vanzelfsprekend) niet ongedaan gemaakt worden.

Bij de vergelding dient niet alleen gekeken te worden naar de gevolgen voor het slachtoffer en de nabestaanden en de verontwaardiging die het feit oproept, maar ook naar de persoon van de verdachte en het verwijt dat hem van het strafbare feit kan worden gemaakt.

Ten aanzien van de persoon van de verdachte geldt in de eerste plaats dat de verdachte nooit eerder voor een strafbaar feit is veroordeeld.

In de tweede plaats heeft de verdachte vanaf het begin meegewerkt aan zowel het opsporingsonderzoek als de onderzoeken door de psychiater en de psycholoog met als gevolg dat ook de nabestaanden duidelijkheid hebben gekregen over de omstandigheden waaronder het delict heeft plaatsgevonden.

Ten aanzien van de persoon van de verdachte valt verder op dat de detentie hem bijzonder zwaar valt. Weliswaar geldt in het algemeen dat gedetineerden de detentie -zoals deze is bedoeld- ervaren als leedtoevoeging, maar verdachte ervaart mede als gevolg van zijn depressieve stoornis zijn detentie als ondraaglijk. Vanwege die depressieve stoornis heeft de verdachte tijdens zijn detentie langere tijd verbleven op een psychiatrische afdeling. Gelet op die depressieve stoornis en de gevolgen daarvan voor de verdachte is er reden een minder langdurige gevangenisstraf op te leggen dan in eerste aanleg door de rechtbank is opgelegd. Gesteld kan worden dat door de wijze waarop de verdachte de gevangenisstraf ervaart, het door hem veroorzaakte leed eerder is vergolden dan bij personen die geen depressieve stoornis hebben en daardoor minder onder de gevangenisstraf lijden.



Het hof veroordeelt verdachte voor doodslag tot een gevangenisstraf van 7 jaar.