weebly reliable statistics
Diego Hardeman - Moordzaken
Diego Hardeman

Uit Moordzaken

Ga naar: navigatie, zoeken
DiegoHardeman.jpg
 
Diego Hardeman
Leeftijd 1 jaar
Datum 17 december 2007
Moordplaats Enschede
Moordwijze Geweld
Status Opgelost
Misdrijf Mishandeling met de dood tot gevolg
Straf 7 jaar


Diego Hardeman

Op 17 december 2007 om 11.36 uur belt Rob K. het alarmnummer 112 met de mededeling dat hij een kind heeft dat waarschijnlijk niet meer ademt. Om 11.38 uur komt de melding binnen bij de ambulance en ongeveer vijf minuten later arriveert de ambulance bij de woning van Rob en zijn toenmalige vriendin, Nivea F. Een ambulanceverpleegkundige ziet in de woonkamer een kind liggen, dat bleek en vaal is. Het kind, de 17 maanden oude Diego Hardeman, wordt op dat moment gereanimeerd door twee politieagenten. De ambulanceverpleegkundige neemt de reanimatie over. Hij ziet dat het linkeroog van het kind al enigszins is ingedroogd. Het valt de ambulancechauffeur op dat de linkeronderarm van het kind omhoog staat in een hoek van 45 graden. Het kind wordt vervolgens naar het ziekenhuis overgebracht. In het ziekenhuis nemen een kinderarts en haar assistent om 12.11 uur de reanimatie over. Zij zien dat de ogen enigszins vertroebeld zijn, dat er een vlies over het hoornvlies zit en dat de pupillen zijn verstijfd. Verder valt op dat de armen en de benen van het kind koud en stijf aanvoelen en dat het linkerarmpje iets omhoog staat, hetgeen volgens de kinderarts op lijkstijfheid duidt. Om 12.19 uur wordt gestopt met reanimeren en stelt de arts de dood van het kind officieel vast.


Autopsie



<spoiler> Uitwendig waren veel letsels zichtbaar. Deze bestonden uit onderhuidse bloeduitstortingen, huidkneuzingen en krasletsels. Ze waren gelokaliseerd op het hoofd, het gezicht, onder de kaakrand beiderzijds, achter de rechteroorschelp, op de romp, de schaamheuvel, de eikel, de balzak en aan de voorzijde van de knieën. Deze letsels waren hooguit één tot enkele dagen oud. De huidletsels zijn het gevolg geweest van meermalen toegepast botsend geweld en passen, onder andere, bij slaan, stompen en knijpen. De bloeduitstorting achter de rechteroorschelp kan ook zijn veroorzaakt door draaien of trekken aan de oorschelp. Slechts de bloeduitstortingen aan de voorzijde van de knieën en op het achterhoofd zouden kunnen passen bij vallen. Bij inwendig onderzoek bleken bovendien ernstige letsels in de buik te bestaan. De ophangband van de dunne darm was op twee plaatsen recent afgescheurd met verscheuren van vele bloedvaten. Er was vrij veel bloed in de buikholte aanwezig en veel bloed in de weke delen van de buik. Ook in de wand van de dunne darm trof zij bloed aan. Het buikvlies linksonder was fors gescheurd. In relatie hiermee was er veel bloed in de omgevende weke delen aanwezig, alsmede bloed in de balzak. De recente letsels in de boven- en onderbuik zijn het gevolg geweest van zeer heftig botsend geweld en passen bij ten minste tweemaal toegepast geweld (1x onderbuik en 1x bovenbuik). Het tijdsinterval tussen het geweld op de bovenbuik en de onderbuik bedraagt hoogstens enkele uren. Als gevolg van eerder meermalen toegepast heftig botsend geweld op de buik waren in de ophangband ook bloedingsresten. De bij microscopisch onderzoek gevonden veranderingen in de ophangband passen bij een ouderdom van tussen 1 à 2 weken. De bloeduitstorting in de eikel is het gevolg geweest van direct mechanisch geweld op de eikel, waarschijnlijk knijpen. Ook hier werden bloedingsresten gevonden bij microscopisch onderzoek, passend bij eerder toegepast geweld op de eikel. Het overlijden van [slachtoffer] wordt zonder meer verklaard op grond van het massale bloedverlies en de daardoor opgetreden orgaanfunctiestoornissen. [Slachtoffer] is overleden aan de directe gevolgen van meermalen toegepast heftig mechanisch geweld op het lichaam. Er waren ook tekenen van in het recente verleden toegepast heftig botsend geweld op de buik en penis. </spoiler>

Verdachte

Zowel moeder Nivea als stiefvader Rob worden aangehouden. In eerste instantie worden zij vrijgesproken door de rechtbank, omdat zij niet weten welke van de twee het letsel aan Diego heeft toegebracht. Het OM gaat in hoger beroep.



Uitspraak

Rechtbank Alkmaar, 8 september 2009


Als partner en huisgenoot van Nivea heeft verdachte een medeverantwoordelijkheid op zich genomen voor de dagelijkse verzorging en het welbevinden van haar zoontje Diego. Als verdachte die verantwoordelijkheid niet had willen aanvaarden, bijvoorbeeld omdat hij zich stoorde aan het kind of met het kind geen band kon ontwikkelen, dan stonden hem allerlei alternatieven ten dienste om zijn relatie met Nivea op zo’n manier in te richten, dat aan zijn bezwaren tegemoet gekomen werd. Hij heeft het echter tegenover de buitenwereld doen voorkomen, dat hij zorg had voor Diego zoals dat passend is voor de nieuwe partner van een vrouw die uit een verbroken relatie een jong kind heeft. Het hof heeft moeten vaststellen, dat verdachte de volkomen weerloze peuter op de meest grove wijze heeft doodgeslagen of -gestoten; de vaststelling van de forensisch deskundigen, dat er geweld is gebruikt als bij het slaan op een boksbal, en dat het letsel doet denken aan de verwondingen die doorgaans bij een kind gezien worden als gevolg van een verkeersongeval, spreekt boekdelen. Het dossier bevat talrijke aanwijzingen dat de fatale mishandeling niet op zichzelf staat, maar het sluitstuk is van een structureel patroon, daargelaten de vraag of, en zo ja: in hoeverre, Nivea in eerder gepleegd geweld een actieve rol heeft gespeeld. De exorbitante slagkracht, waarvan de fatale letsels getuigen, geeft blijk van een volstrekt ongeremd uitleven van agressie op een peuter, die de kwetsbaarheid van een zuigeling nog maar nauwelijks is ontstegen. De fatale letsels moeten voor het kind zeer pijnlijk zijn geweest; datzelfde geldt in ieder geval ook voor het letsel aan de darmophangband, dat al eerder dan op de fatale datum werd toegebracht en waarvan het lichaampje bij autopsie nog de sporen droeg. De dood van Diego heeft verdriet en ontreddering teweeggebracht bij de nabestaanden. Zijn vader zal zijn zoon niet meer zien opgroeien. De rechtsorde is door het bewezenverklaarde feit geschokt.


Dit maakt dat de rechtbank het minderjarigenstrafrecht zal toepassen, hetgeen betekent dat zij gebonden is aan het wettelijk strafmaximum van 24 maanden jeugddetentie.




De moeder van Diego hoort uiteindelijk 11 maanden tegen zich eisen, en mag direct naar huis omdat zij deze tijd al in voorarrest heeft doorgebracht.


Links