Elsa Tisseur
Leeftijd	34 jaar
Datum	9 september 2010
Moordplaats	Veghel
Moordwijze	Verstikking
Status	Opgelost
Misdrijf	Doodslag
Straf	12 jaar

Sinds donderdag 9 september 2010 was de 34-jarige Elsa Tisseur vermist. Volgens haar vriend Mario van E. was ze vertrokken met haar bankpas, creditcard, rijbewijs en paspoort, en zei ze tegen hem dat niemand haar ooit nog kon vinden. Geld werd na 9 september niet meer opgenomen.

Op maandag 13 december 2010 wordt het lichaam van een vrouw gevonden in een bosperceel te Wijbosch. Het blijkt Elsa.

Onderzoek wijst uit dat Else mogelijk nog in leven was toen zij werd begraven.

Verdachten

Mario van E. wordt aangehouden, later vrijgelaten.

Toch wordt hij later weer aangehouden, eveneens een vriend van hem. Zij zitten beiden nog steeds vast.

Uitspraak

Rechtbank 's-Hertogenbosch, 19 oktober 2012

De rechtbank acht bewezen dat verdachte het slachtoffer [slachtoffer 1] in woede heeft gedood toen zij na een ruzie hem zei dat ze hem wilde verlaten en dat hij zich heeft schuldig gemaakt aan doodslag. De verdachte heeft door [slachtoffer 1] het leven te ontnemen aan haar ouders en kinderen een onherstelbaar leed toegebracht. De rechtbank rekent het verdachte zwaar aan dat hij haar heeft begraven met het doel dat zij nooit gevonden zou worden en houdt ook rekening met de schok die de verdwijning en dood van [slachtoffer 1] bij haar familie en in Veghel en omgeving teweeg heeft gebracht. Doodslag is bedreigd met een maximale gevangenisstraf van 15 jaar.

In de periode voorafgaande aan de noodlottige woede-uitbarsting is er in de relatie tussen verdachte en [slachtoffer 1] sprake geweest van alcoholmisbruik en hoogoplopende ruzies, enkele malen uitmondend in fysiek geweld. De politie is in die weken een aantal keren door beiden gebeld en ook ter plaatse geweest. Verdachte is toen ook aangehouden op verdenking van het plegen van huiselijk geweld.

Uit getuigenverklaringen is gebleken dat verdachte niet alleen in zijn relatie met [slachtoffer 1], maar ook in voorgaande relaties tegen vrouwen geweld heeft gebruikt. Verdachte heeft geen lering getrokken uit de omstandigheid dat hij onder invloed van alcoholische drank in zijn relaties tot geweld komt. Door zijn excessieve drankgebruik lijkt hij bij spanningen de controle over zichzelf volledig te kunnen verliezen. Hij scheldt en tiert, maar komt ook tot slaan en bij de keel vastpakken. In de week voor het overlijden van [slachtoffer 1] haalt verdachte vrijwel dagelijks grote hoeveelheden alcoholhoudende drank in huis. Ter zitting heeft hij verklaard dat hij hulp voor [slachtoffer 1] wilde zoeken, maar de vraag waarom hij geen hulp voor zichzelf heeft gezocht, heeft hij niet kunnen beantwoorden. Door zijn eigen problemen niet te onderkennen, maar tegen beter weten te volharden in zijn idee dat hij niet gewelddadig is, is verdachte tot zijn noodlottige daad gekomen toen [slachtoffer 1] dreigde de relatie met hem te verbreken.

De rechtbank acht het zeer respectloos jegens [slachtoffer 1] en haar nabestaanden dat hij haar heeft begraven op een afgelegen plek in het Wijboschbroek en haar stoffelijk overschot door de wijze van begraven heeft blootgesteld aan roofdieren. Gedurende de maanden dat [slachtoffer 1] werd vermist en haar familie grote inspanningen deed om haar te vinden, heeft verdachte gezwegen en zo haar ouders en anderen de hoop laten houden dat zij nog in leven was. Zijn gedrag is daardoor niet alleen respectloos maar getuigt ook van een groot gebrek aan geweten en verantwoordelijkheid. Ter zitting heeft de moeder van [slachtoffer 1] aangegeven hoe afschuwelijk die periode van onzekerheid voor haar en haar man is geweest.

De vraag of [slachtoffer 1] leefde toen zij werd begraven heeft de rechtbank niet met voldoende zekerheid kunnen beantwoorden, zodat daarmee bij de straftoemeting geen rekening wordt gehouden in strafverzwarende zin.

De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) jaren.

• Klik hier voor de gehele uitspraak