weebly reliable statistics
Heleen Lips - Moordzaken
Heleen Lips

Uit Moordzaken

Ga naar: navigatie, zoeken
HeleenLips2.jpg
 
Heleen Lips
Leeftijd 38 jaar
Datum 3 oktober 2012
Moordplaats Amsterdam
Moordwijze Steekwapen
Status Opgelost
Misdrijf Doodslag
Straf 12 jaar
ECLI ECLI:NL:RBAMS:2013:CA2217

Op 3 oktober 2012 wordt omstreeks 01:00 uur 's nachts de 38-jarige Heleen Lips doodgestoken in haar woning aan de Andoornstraat te Amsterdam. Het 12-jarige dochtertje van Heleen belt de hulpdiensten, maar zij konden niets meer voor Heleen doen.

Haar dochtertje is ondergebracht bij haar vader.


Verdachte

Diezelfde dag omstreeks 16:00 uur meldt de dader van de steekpartij (een buurman) zich op het politiebureau.

Uitspraak

Rechtbank Amsterdam, 5 juni 2013

Verdachte heeft, zonder aanwijsbare reden, [A] met een mes gestoken. Door zijn handelen heeft verdachte het meest fundamentele recht van het slachtoffer ontnomen, namelijk het recht op leven. [B], de toen twaalfjarige dochter van het slachtoffer, is getuige geweest van de aanval van verdachte. Een aanval die bovendien plaatsvond in hun eigen huis, een plaats waar men zich bij uitstek veilig zou moeten kunnen voelen. [B] heeft moeten zien hoe haar moeder bloedend in elkaar zakte en levenloos op de grond bleef liggen. Haar pogingen haar moeder bij te brengen mochten niet baten. Deze onbegrijpelijke en weerzinwekkende daad heeft blijkens de brief van de gezondheidspsycholoog, drs. [gezondheidspsycholoog], van 16 mei 2013 bij [B] tot ernstige klachten geleid. Zij heeft last van nachtmerries, herbelevingen, vermijdingsgedrag en prikkelbaarheid, durft niet alleen te slapen en is angstig wanneer zij alleen thuis is en het donker begint te worden. [B] moet voorts door het handelen van verdachte haar moeder missen. Naast aan [B] is ook aan de andere nabestaanden van [A] onbeschrijfelijk en onherstelbaar leed toegebracht, waarvan ook uit de ter zitting afgelegde slachtofferverklaringen is gebleken. Verdachte heeft weliswaar een spijtbetuiging ter terechtzitting voorgelezen maar heeft geen enkel inzicht willen geven in de oorzaak of het motief van zijn handelen, waardoor de nabestaanden met veel onbeantwoorde vragen blijven zitten.

Uit de Pro Justitia rapporten van 1 februari 2013 en 28 februari 2013 betreffende verdachte, opgesteld door respectievelijk [psycholoog], psycholoog en door [psychiater], psychiater, komt naar voren dat bij verdachte sprake is van een gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens, in de vorm van een persoonlijkheidsstoornis NAO (niet anders omschreven), met voornamelijk antisociale trekken. Nu verdachte niet wenst te spreken over de ten laste gelegde feiten hebben de rapporteurs niet kunnen vaststellen of hij de feiten onder invloed van die stoornis heeft begaan. De rapporteurs hebben overigens geen aanwijzingen gevonden voor een eventueel causaal verband tussen een ziekelijke stoornis of gebrekkige ontwikkeling van de geestvermogens en de ten laste gelegde feiten. Zij hebben dan ook geen gronden kunnen vaststellen om tot enige vermindering van toerekeningsvatbaarheid te adviseren. De rechtbank houdt verdachte dan ook volledig verantwoordelijk voor zijn handelen.


De rechtbank veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf voor de tijd van 12 (twaalf) jaren en gelast voorts de terbeschikkingstelling van de verdachte.