Uit Moordzaken.com
 | |
| Jayden Verkerk | |
|---|---|
| Leeftijd | 2 jaar |
| Datum | 17 januari 2011 |
| Moordplaats | Almelo |
| Moordwijze | Geweld |
| Status | Opgelost |
| Misdrijf | Mishandeling, de dood ten gevolge |
| Straf | 3 jaar en TBS |
Op maandag 17 januari 2011 wordt de 2-jarige Jayden Verkerk naar het ziekenhuis gebracht na ernstig te zijn mishandeld door zijn moeder Ashley en/of haar vriend Alex. Alex is niet de vader van Jayden.
Het jongetje overlijdt die avond aan ernstig hersenletsel.
Verdachten
Zowel de moeder als haar vriend zitten nog steeds vast.
- Update:
Half oktober 2011 wordt de moeder vrijgelaten, en zij wordt later vrijgesproken.
Uitspraak
Rechtbank Almelo, 10 februari 2012
Verdachte heeft [slachtoffer], het twee jaren en acht maanden oude zoontje van zijn vriendin, zwaar lichamelijk letsel toegebracht door het kind zo hard te schudden, dat het kind als gevolg daarvan ernstig hersenletsel heeft opgelopen. Door dit hersenletsel is [slachtoffer] komen te overlijden. De toedracht van hetgeen zich heeft afgespeeld op 17 januari 2011 tussen 17.45 uur (het moment waarop de moeder van [slachtoffer] naar de spoedeisende eerste hulp is gegaan) en 18.00 uur (het moment waarop verdachte naar de buurvrouw gaat) is niet honderd procent duidelijk geworden, nu verdachte daarover geen openheid van zaken heeft gegeven. Door geen openheid van zaken te willen geven over zijn handelen, blijft niet alleen de rechtbank, maar bovenal ook [slachtoffer]s vader, moeder en andere nabestaanden, onwetend over de reden van verdachtes gewelddadige handelingen tegen [slachtoffer]. Zij zullen [slachtoffer] moeten missen, zullen hem niet meer zien opgroeien en zij blijven achter met de nog steeds onbeantwoorde vraag: waarom?
Verdachte is door een psychiater en een psycholoog onderzocht. Bij de oplegging van de na te melden straf heeft de rechtbank de conclusies en adviezen van de psychiater en de psycholoog betrokken. Zowel de psychiater als de psycholoog heeft geconcludeerd dat bij verdachte sprake is van een antisociale persoonlijkheidsstoornis en van borderline-persoonlijkheidstrekken. Beiden concluderen ook dat er kans op herhaling is. Door de psychiater wordt deze kans als verhoogd ingeschat. Hij schrijft, dat bij uitgevoerde testen (risicotaxatie volgens de HCR-20 en beoordeling van de PCL-R) verdachte uitkomt onder de “cut off score” voor psychopathie, waarmee gesproken mag worden van een psychopathiforme aankleuring. Hiermee kan de kans op herhaling als verhoogd ingeschat worden, aldus de psychiater.
Volgens de psycholoog is de kans op herhaling chronisch aanwezig en hoog. Bij verdachte is sprake van lichte zwakzinnigheid, van een antisociale persoonlijkheidsstoornis en van borderlinepersoonlijkheidstrekken. Het ontbreekt verdachte aan probleembesef en inzicht hierin, aldus de psycholoog. Het herhalingsgevaar is na detentie op korte en langere termijn hoog, schrijft zij. Verdachte heeft amper zicht op de risicofactoren en is beperkt leerbaar, zo blijkt uit zijn voorgeschiedenis en het huidig onderzoek. Verdachte zal, bij onvoldoende toezicht en begeleiding, snel vervallen in zijn oude gedrag, waarin impulsiviteit, agressiviteit, onverantwoordelijk en antisociaal gedrag centraal staan. De kans dat verdachte een conflictueuze relatie aangaat waarbij het oude destructieve gedrag opnieuw naar voren treedt, is volgens de psycholoog groot. Eveneens is er een reële kans dat verdachte niet zal kunnen voldoen aan sociaal-maatschappelijke en financiële verplichtingen en zal hij onvoldoende voor zichzelf kunnen zorgen.
De rechtbank veroordeelt verdachte tot een gevangenisstraf van drie jaren en gelast dat de verdachte ter beschikking wordt gesteld en beveelt dat de ter beschikking gestelde van overheidswege zal worden verpleegd.