Maurice Hendriks
Leeftijd	27 jaar
Datum	5 augustus 2004
Moordplaats	Heerlen
Moordwijze	Schietwapen
Status	Opgelost
Misdrijf	Moord
Straf	12 jaar

Op donderdagavond 5 augustus 2004 gaat de 27-jarige Maurice Hendriks mee naar huis met een dan 25-jarige barvrouw van een café waar hij vaker kwam. Eenmaal bij haar thuis praten de twee wat alvorens zij naar bed gaan. Als zij net liggen, komt de ex-vriend van de dame plots de slaapkamer inlopen. Maurice springt uit bed en begeeft zich richting de indringer, die hem beschiet. Maurice wordt in zijn arm geraakt. De man schiet nogmaals en raakt Maurice in de hartstreek, waardoor hij enige momenten later komt de overlijden. Daarna schiet de man op zijn ex-vriendin. Zij wordt in het hoofd geraakt, maar raakt niet levensgevaarlijk verwond.

Verdachte

De dader maakt zich uit de voeten, maar kan niet lang daarna in de buurt van het huis in een parkje worden aangehouden.

Uitspraak

Rechtbank Maastricht, 9 november 2005

Verdachte heeft in de woning van [slachtoffer 2] – aldus – vier schoten gelost. Hij heeft dat gedaan met een revolver die uitsluitend geschikt is voor ‘single action’-bedrijf. Dat wil zeggen dat verdachte vier maal, voorafgaand aan het schieten door middel van het overhalen van de trekker, als afzonderlijke handeling de haan van het pistool heeft moeten spannen. Niet vast is komen te staan wanneer verdachte voor de eerste maal de haan heeft gespannen. Niet uit te sluiten valt dat dat geruime tijd vóór het eerste schot is geweest. Gelet hierop kan niet worden uitgesloten (maar staat dus anderzijds allerminst vast) dat het eerste schot in de richting van [slachtoffer 1] is afgevuurd onder invloed van een ogenblikkelijke gemoedsopwelling. Nadat verdachte het eerste schot had gelost, had verdachte kunnen besluiten om zijn wapen verder niet meer te gebruiken. Hij heeft echter tot driemaal toe zijn wapen wederom schietklaar gemaakt door het opnieuw doorspannen van de haan, waarna een volgend schot kon worden afgevuurd.

Naar het oordeel van de rechtbank heeft verdachte door het telkens opnieuw spannen van de haan van het pistool getoond, zich bewust te zijn van de betekenis van de desbetreffende handeling en de (mogelijke) gevolgen van het daarop volgende schot. Ook al was de tijd kort, verdachte had op deze momenten tijd en gelegenheid zich te beraden en te overleggen omtrent zijn besluit nogmaals te schieten en de gevolgen daarvan te overzien. Daarbij is met name tussen het tweede en het derde schot relatief geruime tijd verstreken: de tijd die verdachte nodig had om zijn aandacht te richten op [slachtoffer 2] en om zich vanuit een positie bij het deurgat te bewegen in de richting van het bed. Om deze reden acht de rechtbank de tenlastegelegde feiten in de primaire variant, te weten “moord” bewezen.

De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 12 (twaalf) jaren.

• Klik hier voor de gehele uitspraak