weebly reliable statistics
René Irikx - Moordzaken
René Irikx

Uit Moordzaken

Ga naar: navigatie, zoeken
Man.png
René Irikx
Leeftijd 33 jaar
Datum 23 september 2012
Moordplaats Best
Moordwijze Steekwapen
Status Opgelost
Misdrijf Doodslag
Straf 19 jaar
ECLI ECLI:NL:RBOBR:2013:6044

Op zondag 23 september 2012 krijgt de dan 44-jarige Frank te horen dat zijn vrouw Linda de Leuw op dat moment een minnaar ontvangt in hun huis aan de J.J. de Vlamstraat te Best. Woest gaat hij naar huis. Als hij de 36-jarige Linda en haar minnaar René Irikx (33) vrijend in de keuken aantreft, steekt hij eerst Linda, en daarna René dood.

Verdachte

De kinderen van de twee worden door familie opgevangen. Zij waren thuis, maar hebben niets meegekregen van het drama. Frank wordt aangehouden.

Op 21 oktober 2013 eist het Openbaar Ministerie 22 jaar cel tegen Frank voor de dubbele moord.

Uitspraak

Rechtbank Oost-Brabant, 4 november 2013

Verdachte was verwikkeld in een op handen zijnde echtscheiding en wilde zijn echtgenote spreken over een door hem niet begrepen Facebookbericht. Hij is daarom naar de echtelijke woning toegegaan en heeft daar zijn vrouw aangetroffen met de buurman terwijl zij seks hadden. Daarop is verdachte in grote woede ontstoken en heeft hij hen gedood. Verdachte heeft van de slachtoffers het meest kostbare bezit, hun leven, afgenomen. Gelet op het grote aantal messteken dat aan beide slachtoffers met kracht is toegebracht, gebeurde dit op brute wijze. [slachtoffer 1] was 36 jaar en [slachtoffer 2] 32 jaar oud. Beiden hadden redelijkerwijs nog een lang leven voor zich. [slachtoffer 1] laat twee kinderen achter en [slachtoffer 2] was vader van een jonge zoon. Ook aan de andere nabestaanden is onherstelbaar leed toegebracht, zoals ook tot uitdrukking kwam in de ter terechtzitting afgelegde slachtofferverklaringen. Doodslag is één van de meest ernstige delicten die ons strafrecht kent. Het wettelijk strafmaximum voor de bewezen verklaarde dubbele doodslag, derhalve voor beide feiten samen, is een gevangenisstraf voor de duur van 20 jaar (artikel 287 jo. artikel 57 van het Wetboek van Strafrecht: een gevangenisstraf van 15 jaar met een verhoging van een derde voor de meerdaadse samenloop). De gedragsdeskundigen die verdachte hebben onderzocht hebben, met uitzondering van psychiater Van Panhuis, geconcludeerd dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is te achten. In grote lijnen stemmen de conclusies van de deskundigen Lemmens, Zuidhof en Gerritsen overeen. De rechtbank neemt de conclusie dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar is over. De rechtbank is van oordeel dat bij verdachte sprake is van een scheefgroei in de persoonlijkheid, een gelaagde persoonlijkheidsstructuur waarbij vroege trauma’s en affecten zijn afgesplitst en een geïdealiseerd zelfbeeld is ontstaan met sterke narcistische trekken. Tevens was sprake van een aanpassingsstoornis met voortschrijdend verlies van grip op emoties en gedrag beginnend met de mededeling tot echtscheiding. Bij de strafoplegging weegt de rechtbank mee dat verdachte verminderd toerekeningsvatbaar moet worden geacht Verdachte heeft er blijk van gegeven dat hij de ernst van zijn handelen ten volle inziet en heeft oprecht berouw getoond. De kans op herhaling acht de rechtbank, met de deskundigen, klein. Niettemin is de rechtbank van oordeel dat uit een oogpunt van vergelding en generale preventie alleen een onvoorwaardelijke gevangenisstraf van zeer lange duur passend kan zijn.


De rechtbank veroordeelt de verdachte tot een gevangenisstraf voor de duur van 19 jaar.